Iedereen maakt het wel een keer mee dat een dierbaar persoon komt te overlijden.  

Veel gevoelens en gedachten die je ervaart na het overlijden van die belangrijke persoon horen bij de gezonde reactie op het verlies en wordt rouw genoemd.

Rouw is een heel uniek en persoonlijk proces en er is daarom geen pasklaar antwoord te geven over hoe je moet rouwen. 

Rouw kan ook bij andere verlieservaringen ontstaan, zoals bij een scheiding, verhuizing, ontslag, pensioennering, uit huis gaande kinderen, ernstige ziekte, ongewenste kinderloosheid en bij het ouder worden.

Ook kan bij een recent verlies een verlies uit het verleden weer aangeraakt worden. 

Verlies van toekomstperspectief is vaak heel ingrijpend. Er wordt gerouwd om wat verloren is gegaan en dat kan een hele tijd duren. Soms lijkt het onmogelijk om de draad van het leven weer op te pakken...


Rouwverwerking wordt ook wel beschreven als 'roeien met twee riemen'.

De ene riem is verliesgericht. Op allerlei manieren vraagt het verlies om aandacht. Dat merk je door emoties, gedachten, gedrag en ook lichamelijk. Je bezoekt het kerkhof, je denkt aan de overledene, haalt herinneringen op en praat erover.  Daarnaast kun je gevoelens ondervinden van pijn, verdriet, boosheid, schuld, schaamte, verwarring, machteloosheid en eenzaamheid. 

Het kost tijd om echt tot je door te laten dringen dat je leven onomkeerbaar is veranderd.

De andere riem is herstelgericht.  Je probeert je aan te passen aan de veranderingen die het gevolg zijn van je verlies en de draad van je leven weer op te pakken. Je bent bezig met de gewone dagelijkse dingen en neemt taken over. 

Rouwen is je heen en weer bewegen tussen de twee gebieden verliesgericht en herstelgericht. Beide zijn belangrijk en je doet het in eigen tempo, op je eigen manier. Maar roei je met één riem, dan draai je rondjes en kom je niet echt verder... 

Liefde is de achterkant van rouw

Verlies van hetgeen je aan gehecht bent en afscheid moeten nemen zet een verwerkingsproces op gang. Liefde wordt daarom wel de achterkant van rouw genoemd. Wanneer je je hecht aan iemand of aan iets en daar om geeft, heeft dat tot gevolg dat je rouwt bij het verlies ervan.

Het kan een heel intense periode zijn met heftige, soms ook tegenstrijdige en overweldigende gevoelens.  

Ook kunnen er vragen naar boven komen zoals wat vind ik nu (nog) belangrijk, aan wie wil ik mij nog verbinden, wie ben ik (nog), voor wie ben ik (nog) van betekenis?  Op deze vragen hebben mensen gedurende hun leven antwoorden geformuleerd.

Door het verlies kun je ervaren dat deze antwoorden niet meer werken en moet je op zoek naar nieuwe antwoorden...